สืบเนื่องจากเป็นหนึ่งในผู้โชคดีที่ได้อบรมโครงการต้นกล้าอาชีพ แต่ดั้นได้อบรมอยู่ที่ มทร.ธัญบุรี เลยต้องหอบผ้าหอบผ่อนมาเช่าที่พักของมหาลัยอยู่ แล้วเมื่อคืนนอนซะสว่างเลย นอนเจ็ดโมงกว่าตื่นเอา 11 โมงรีบ ๆ ไปเรียนพอไปถึง แหมวิทยากรป่วยซะนี่ไม่มาก็เลยจำเป็นต้องกลับมาที่พัก ที่ตึกดันทำไฟ ไฟดับทั้งตึก โถ่พี่ครับซ่อมท่อน้ำซะดีกว่าอีกพี่ เน๊ตเล่นไม่ได้ คอมเปิดไม่ได้ เลี่ยงไปอ่านหนังสือ อ่าน ไป ๆ ชักเบื่อ อย่ากระนั้นเลย ไปเดินเล่นโลตัส หาหนังสือที่ se-ed อ่านดีฝ่าเดินไปเดินมาไปได้มาเล่มนึง ข้าง ๆ เนี่ย ฟิ้ว...ว ฉบับเมษายน 2552 อ่านไปอ่านมาไปสะดุดเข้าอยู่เรื่องนึง มันเข้ามาโดนตัวเราอย่างจังเลยแฮะ !! ทำงานด้วย 'แรงบันดาลใจ' แต่ใคร ๆ ก็ว่า
'เลียนแบบ'ในคอลัมน์ ก็มีความคิดเห็นของผู้กำกับทั้งหลาย เช่น
จิม จาร์มุช, มิเชล กอนดรี, ยุทธนา บุญอ้อม, วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง
ต่างก็มีความเห็นต่าง ๆกัน แต่ผมชอบคุณวิศิษฏ์นะ เค้าบอกว่า "ลอกเลียนคือยกมาทั้งดุ้นโดยไม่ได้คิดอะไร ส่วนแรงบันดาลใจบางครั้งทำไปทำมาเหมือนต้นฉบับก็มี เพราคนทำไม่มีความสามารถพอที่จะต่อยอดออกไปเป็นสิ่งใหม่ ตัวตัดสินคือ 'เจตนา' แม้ว่าจะเป็นสิ่งที่เป็นนามธรรมแต่ตัวคนทำ เท่านั้นที่จะรู้ว่างานที่ตัวเองทำอยู่เป็นแบบไหน "
พอดีไม่ได้เป็นผู้กำกับ แต่อยากแสดงความคิดเห็นกะเค้ามั่ง ไอ้จะเดินไปที่ Office หนังสือเค้าก็คงไม่ให้ลงแน่ ๆ ทำไงได้ Blog นี่ล่ะไม่มีใครว่าด้วยนะเออความคิดของเรานะ อย่างบางคน (เรานี่ล่ะ) ไม่ได้ทำงานศิลปะ ไม่ได้เรียนทางด้านศิลปะ แต่มีหัวใจเป็นศิลปะกะเค้าอยู่หน่อยนึง มามีตอนแก่นี่ล่ะ ก็ต้องเริ่มต้นเรียนรู้สิ แล้วเราจะเริ่มตรงไหน จะจับจุดตรงไหน จินตนาการมันก็ลดน้อยถอยลง มันก็ต้องกระตุ้นจินตนาการกันบ้าง ก็เลียนแบบเอานี่ล่ะว้า เลียนแบบบ้าง ตัดแปะบ้าง ดูคนอื่นเค้าบ้าง แต่เจตนาเราไม่ได้จะลอกเลียนเค้านะ เราแค่หาแนวทางของเราไม่ใช่ลอกดะไปหมด อย่างตอนเราเริ่มทำ Blog เนี่ยเราไม่รู้เริ่มไงถ้าไม่เริ่มก็ฟลัดไปเรื่อยล่ะใช่ป่ะ เอาว่ะไปก๊อบ forword mail ที่ได้รับทุกวันนี้ล่ะมาเริ่ม
มันก็มีก้าวแรก มันก็เกิดแรงบันดาลใจใช่ม่ะ ยืนยัน ๆ ผมไม่ได้เลียนแบบ เพียงแต่ผมแสวงหาแรงบันดาลใจ......จบ
