สิ่งที่ค้นหากับสิ่งที่วิ่งมาหาเรา

เรื่องมีอยู่ว่าผมเนี่ยอยากได้แว่นตาสักอันหนึ่งเอาไว้ใส่ขับรถ (หามาหลายเดือนล่ะ)เวลาเดินทางไกล ๆ ก็ไปหาดูตามร้านแว่น ตลาดนัด ทำยังไงก็ไม่ได้แบบถูกใจเสียที และเนื่องจากวันแรงงานที่ผ่านมา ผมมีภาระกิจต้องไปจังหวัดนครราชสีมากับทางบ้านแต่ ก็ยังคงไม่มีแว่นใส่ต้องทนแสบตาขับรถไป อันที่จริงก็ไม่แสบหรอกนะ (เดินทางกลางคืน แหะ ๆ) เมื่อมาถึงบ้านที่โคราชอยู่ที่อำเภอขามสะแกแสง โดยปกติถ้าจะไปตลาดเราต้องไปที่ตลาดอำเภอขามสะแกแสง แต่วันนั้นไม่รู้นึกยังไง อยากไปดูตลาดอีกอำเภอ จริง ๆ แล้วคิดเผื่อว่าจะได้รูปสวย ๆ มั่ง สรุปเลยไปที่ตลาดอำเภอเมืองคงซึ่งอยู่ห่างไป 20 กิโล แหม ๆ มันสุดยอดศิวิไลเลยมี เซเว่นด้วยเอาล่ะไม่ได้เจอซะนานเข้าไปอัพเดทอะไรในเซเว่นดีกว่า (เซเว่นเนี่ยนะ) และแล้ว ก็ไปป๊ะกะแว่นอันนี้พอดีไม่ต้องคิดเลยล่ะหยิบมาจ่ายตังค์เลย ผมว่าแว่นอันเนี้ยมันเกิดมาเพื่อผม มันจึงต้องวิ่งมาหาผมใช่ม่ะ หรือคุณว่าไม่ใช่ล่ะ